Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος στο 59ο Φεστιβάλ κινηματογράφου Βερολίνου. 12.02.2009.Photo by Sean Gallup/Getty Images.

Έκλεισαν δέκα χρόνια από τον θάνατο του Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Πότε πέρασαν; Θυμάμαι κάτι αστεία για αυτόν που κυκλοφορούσαν παλιά. Όσοι μεγάλωσαν την δεκαετία του 90 θα τα θυμούνται. Καθυστερούσε κάποιος στο ραντεβού του και οι φίλοι τον πείραζαν «ρε φίλε είσαι αργός σαν πλάνο του Αγγελόπουλου». Συζητούσε μια παρέα να πάει σινεμά και να δει κάτι ελαφρύ και έλεγαν «παιδιάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Μετά από αίτημα του ΔΣ του Επιμελητήριου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος προς τις Πρυτανικές αρχές της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, η ΑΣΚΤ αποφάσισε να παρατείνει την ενοικίαση του εκθεσιακού χώρου προς το ΕΕΤΕ, έως και τις 28 Φεβρουαρίου 2022. Η παράταση κρίθηκε αναγκαίο να ζητηθεί, δεδομένου ότι η έκθεση έχει μεγάλη επισκεψιμότητα, βρίσκει μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό, και παρόμοιας έκτασης έκθεσηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Κάποτε, σε ένα μακρινό δάσος, τόσο μακρινό και μεγάλο που υπήρχαν λουλούδια και ζώα που δεν τα γνώριζαν οι άνθρωποι, και τα ζώα που κατοικούσαν εκεί δεν το είχαν εξερευνήσει όλο. Αυτό που ξεχώριζε στο δάσος ήταν ένας Λαγός ο οποίος δεν μπορούσε να τρέχει γρήγορα. Παράξενο δεν είναι; Κι όμως αυτός ο Λαγός δεν μπορούσε να τρέξει τόσο γρήγοραΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Το φάντασμα Είναι μεσάνυχτα κι εσύ σκυφτός, μ’ ένα χαρτί κι ένα μολύβι, περιμένεις. Στη γωνιά καίει το τζάκι, χορεύουν οι φλόγες, χορεύουν στον τοίχο οι σκιές. Το σπίτι παλιό, σκοτεινό, περιμένει κι αυτό το φάντασμα που θάρθει. Μα εσύ επιμένεις. Η ματιά σου απλώνεται στο χαρτί, στο τραπέζι, στο τζάκι, στον τοίχο. Οι φλόγες χορεύουν, οι σκιές χορεύουν. ΥπόσχεσηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

«Ο πόλεμος ταΐζει καλύτερα τους ανθρώπους», Μπέρτολτ Μπρεχτ Ζούμε σε κοινωνίες μοιρασμένες σε καλούς και κακούς, πλούσιους και φτωχούς, κυνηγημένους και κυνηγούς, θύτες και θύματα. Ζωντανούς και νεκρούς. Η βία προβάλλεται, κατά κανόνα, ως ο καρπός της κακής συμπεριφοράς των κακών ηττημένων, των πολυάριθμων φτωχών, των επικίνδυνων για την αρμονία του συστήματος, των κοινωνικά απροσάρμοστων ανθρώπων και των προσφύγων. ΌλωνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Καλοκαίρι έβραζε ο τόπος. Καθόμουν στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, στο πικ – απ παίζει το τραγούδι του Βασίλη «ήταν ένας γάτος μαύρος πονηρός…», και ξαφνικά περνάει από μπρος μου ένας μαύρος γάτος. Θα μου πείτε υπάρχουν πολύ μαύροι γάτοι. Αυτός όμως ήταν… διαφορετικός. Τον χάζευα πολύ ώρα, ήταν πολύ όμορφος. Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Γίναμε αχώριστοι, οΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του, εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου κρατάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Βαδίζω τη λεωφόρο μονάχος. Ασφυκτιώ! Ψάχνω αέρα, ν’ ανασάνω λεύτερα, μα διάβασα πως τον πουλάνε στις αγορές και τα παζάρια. Αναζητώ το χάϊδεμα απ’ το δροσερό βοριαδάκι μα ‘ναι λέει σήμερα ακριβό κι εγώ έχω μείνει ρέστος από καιρό. Σουρουπώνει μα απαγορεύεται αυστηρά η κίνησης. Η κίνησης και προπαντός η διαμαρτυρία! Τα κεφάλια μέσα! Ακούτε; Σιωπή! Κι είναι ετούτη ηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» το εξαιρετικό βιβλίο του αγαπημένου μας Λευτέρη Χαρωνίτη. Ένα γραπτό ντοκυμαντέρ για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, τις ταινίες του και την εποχή του. Ένα βιβλίο που «συμβάλλει ώστε να φωτιστούν πλευρές της προσωπικότητας, αλλά και του ίδιου του έργου του μεγάλου σκηνοθέτη, προκειμένου να μην περιπέσει αυτή η δημιουργία στη λησμονιά.» Το βιβλίο του ΛευτέρηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…