Μπραζίλια | του Μανώλη Λυκάκη Πρόσω ξανά ολοταχώς τραβάμε για Μπραζίλια, των ταξιδιών την ποθητή χώρα των ναυτικών, μπροστά μας απομείνανε ακόμη λίγα μίλια, με κόντρα τους παράξενους καιρούς των τροπικών. Δεν τους ακούς που τραγουδούν με νοτισμένα λόγια, σκυμμένος είσαι συνεχώς σ’ ένα ανοιχτό χαρτί, στοιβάζεις τα φορτία σου, καφέ, καπνό και σόγια, και έχεις μες τους αριθμούς τωνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Στο γέρμα του ήλιου αλέθουν οι μυλόπετρες | της Ζωής Δικταίου Μονομεριάζουν οι χαρές, καλοτυχιά θεμελιωμένη σε φαράγγια και χαράκια ώρα που διασκορπίζεται στα διάσελα η πάχνη, και ξαναδευτερώνει όρκο ο Αποκόρωνας στού αγριμιού το κέρατο και στού φιδιού τη γέννα. Τέλεψε ο άθλος στου παππού το Νοτικό λιοστάσι, Μοίρα μυριόκλωνη μια γέρικη ελιά, αργοζυγιάζεται, στο μισεμό, στο γιαγερμό, στοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Εμποροραφείον Γεωργίου Τακάκη | της Άννας Τακάκη Τα μάτια της ψυχής μου εκεί πάνω ακόμη εστιάζουνε. Στη μεταλλική ταμπέλα πάνω από την είσοδο: «Εμποροραφείον Γεωργίου Τακάκη». Μεγάλωσα κι εκεί. Με τις καρούλες, τους πήχες, τα ψαλίδια, τα υφάσματα, τα έτοιμα ανδρικά ενδύματα. Με τον πατέρα να έχει μόνιμα το μέτρο κρεμασμένο στο λαιμό του, και με την καρφιτσοθήκη στο μπράτσοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Οι ρυτίδες της ψυχής | της Ιφιγένειας Μανουρά Βρεθήκαμε προχθές το βράδυ μια παρέα και οι συζητήσεις μας στράφηκαν γύρω από το επίκαιρο θέμα των εκλογών. Πιο συγκεκριμένα, πώς ψηφίζει ο Έλληνας. Δηλαδή ότι η ψήφος, αρκετές φορές δίδεται όχι με βάση την ιδεολογία, αλλά σε συγγενείς, φίλους, γνωστούς και σε αυτούς που υπάρχει υποχρέωση. Θυμήθηκα λοιπόν ένα περιστατικό πουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Μια επεισοδιακή φωτογράφηση… | του Αντώνη Κουκλινού Φουργιόζος εμπήκενε στο μαγαζί μου ο μπάρμπας, γύρω στα 70. Ήρθενε βγιαστικός να βγάλει φωτογραφίες… -Γεια σου Κουκλινέ, άναψε τα φώτα, να με φωτογραφήσεις και να με βγάλεις κοπελιάρη γροικάς; -Ίντα φωτογραφίες θες μπάρμπα; -Έληξε το δίπλωμά μου και δεν το πήρα χαμπάρι μρε φίλε και σα δε με στέσανε ποθές να μεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ο μικρός Ναυτίλος | του Φίλιππα Φιλίππου «Τα μαλλιά μου, που μια πέρα πριν ήταν μαύρα σαν τα φτερά του κόρακα, είχαν ασπρίσει…» Ε.Α.ΠΟΕ «Ο βυθός του Μαέλστρομ». Καλαμάρια, σουπιές, μοσχοχτάποδα, αργοναύτες, αστερίες, πολύποδες και άλλα είδη κεφαλόποδων – μία από τις έξι κλάσεις των μαλακίων – αποτελούσαν τα αποκτήματα της συλλογής του. Τα καμάκωνε με το ψαροντούφεκο και ταΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
H μπαλάντα των επιθέτων | του Άρη Ταστάνη Ι Είναι κάτι νύχτες μενεξεδένιες. Παράξενες νύχτες λυπημένες. Που θαρρείς τον λευτερώνουν. Στο μαγεμένο του κόσμου άπειρο. Από το κλειστό παράθυρο. Τον σπρώχνουν. Σε δρόμους που δεν ξέρει να βαδίζει. Ηλιοβασιλέματα ερωτικά βιγλίζει. Στου Μάρκο Πόλο τις γιασεμένιες πολιτείες, αστρολάβων κώδικες διαβάζει. Στου Νίκου Καβαδία τους μέγα ωκεανούς, δελφίνους φοβερούς δαμάζει… ΣτηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
«Η βουή και η μανία» – Ένα απαιτητικό μυθιστόρημα | του Ειρηναίου Μαράκη Το μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Φώκνερ «Η βουή και η μανία» (1929) διαδραματίζεται στο Τζέφερσον του Μισισιπή, στο πρώτο τρίτο του 20ού αιώνα. Το μυθιστόρημα επικεντρώνεται στους Κόμπσον, πρώην αριστοκρατική οικογένεια του αμερικάνικου Νότου, οι οποίοι πασχίζουν να αντιμετωπίσουν τη διάλυση της οικογένειας τους και της φήμης της.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Η συνοικία | του Γιώργου Ηρακλέους Κλειστό το περίπτερο της γειτονιάς, νύχτα καλοκαιριού καταμόναχη, χωρίς τσιγάρο απόψε. Γυρίζουν απ’ την εξορία κάποιοι γείτονες κρατώντας τις βαλίτσες τους κι όλα τους φαίνονται αλλιώτικα και ξένα, το βλέπω στα μάτια και στις αμήχανες κινήσεις τους! Η ζωή κι ο θάνατος, το ένα καταργεί το άλλο και τα δυο στέκουνε ασάλευτα στη γωνιάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
